CINTA
Debu-debu cinta
Telah berterbangan di segenap
Ruang hatiku
Menghambatku pada pepohon kesunyian
Tatkala kerinduan
Tatkala kekosongan..
Menjeratku ke lembah penyiksaan
Bilamana kehilangan
Ombak-ombak cinta itu bergelora kencang
Sekuat tolakan arus samudera
Bergulung-gulung
Berlapis-lapis
Lalu..
Membelah ketenangan pantai
Menjadi nakhoda tatkala kekeliruan
Menjadi bahtera di kala kelemasan
Menjadi layar tatkala kelemahan
Percikan-percikan cinta itu…
Mengeluarkan cahaya-cahaya indah..
Warna-warni seakan bintang-bintang nun jauh..
Yang hanya mampu dicerap teleskop raksasa
Biar makin kelam
namun masih bernyawa..
namun masih bernyawa..
Biar larut ditelan masa
Andai ianya batil dan keji
Biar ia subur terus membaja
Asalkan sahaja ianya suci murni
Datanglah wahai ketenangan
Yang menewaskan sang lara
Jemputkan aku ke alam bahagia
Sebelum tiba erti sebenar kota Jannah
No comments:
Post a Comment